Το ΔΣ της Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης καταδικάζει την πρακτική της ΔΙΠΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης που τις τελευταίες μέρες της χρονιάς (22 και 23 Δεκέμβρη) έδωσε εντολή στους αξιολογητές να στείλουν μπιλιετάκια κλήσης σε εκατοντάδες εκπαιδευτικούς να αξιολογηθούν στο Β πεδίο από τους/τις διευθυντές/τριες και προϊσταμένους/ες των σχολικών μονάδων.
Η διεύθυνση αξιοποιεί τον αυταρχισμό για την υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής και ξεπερνώντας κάθε όριο με ευθύνη της ΠΔΕ Κεντρ. Μακεδονίας και του ΥΠΑΙΘΑ επιδιώκει μέσω του εκφοβισμού να φιμώσει κάθε αντίθετη φωνή, δημιουργώντας ένα περιβάλλον τρόμου και ανταγωνισμού, αφήνοντας τελικά άλυτα τα όποια προβλήματα των σχολείων, και οδηγώντας τα στην υποβάθμιση και τη διαφοροποίηση. Αυτή η κατάσταση θα έχει άμεσες επιπτώσεις στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και τα εργασιακά και παιδαγωγικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.
Μια τέτοια τακτική και στάση δεν μπορεί να γίνει ανεκτή από τους εκπαιδευτικούς, όπως δεν μπορεί να γίνει ανεκτή και η προσπάθεια καταπάτησης των συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Η απεργία αποχή από την αξιολόγηση είναι νόμιμη μορφή απεργίας και εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, όπως ψηφίστηκε από την ΑΔΕΔΥ τον Ιούλιο τον 2024.
Η Δ ΕΛΜΕ, όπως και όλος ο κλάδος, συμβάλουμε με όλους τους τρόπους να κρατήσουμε όρθια τα σχολεία με στόχο την ολόπλευρη μόρφωση των παιδιών. Και σε αυτό τον δρόμο θα συνεχίσουμε με τις προτάσεις, τις διεκδικήσεις και τους αγώνες μας, για ένα σχολείο πραγματικό Δημόσιο και Δωρεάν για όλα τα παιδιά.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ – ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ!
Με το παλιό ή το νέο πειθαρχικό ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ– ΚΑΤΗΓΟΡΟΠΟΙΗΣΗ -ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Το Δ.Σ. της Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης στηρίζει την παράσταση διαμαρτυρίας των ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ την Τρίτη 30 Δεκέμβρη, στις 12μεσημ., στην Δ/νση Π.Ε. Ανατολικής Θεσ/νίκης.
Να δικαιωθούν οι πρώτες πανελλαδικά
συναδέλφισσες -μέλη του ΣΕΠΕ «Ο Πλήθων» - που καλούνται σε ακρόαση για τη
συμμετοχή τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου.Η απόπειρα
τρομοκράτησης, εκφοβισμού, χτυπήματος του απεργιακού δικαιώματος δεν θα
περάσει.
Από τη Λακωνία επέλεξε να
ξεκινήσει το ΥΠΑΙΘΑ, η κυβέρνηση της Ν.Δ., τις πειθαρχικές διαδικασίες για τις διώξεις
σε βάρος των εκπαιδευτικών που υπερασπίζονται το συνταγματικά κατοχυρωμένο
εργατικό δικαίωμα στην απεργία. Τρεις συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί Π.Ε.,
μέλη του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λακεδαίμονος «Ο Πλήθων», κλήθηκαν σε
ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού
Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025, για το
«αδίκημα» συμμετοχής στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την
αντιεκπαιδευτική αξιολόγηση των νόμων 4692/20 και 4823/21, σε εφαρμογή
αποφάσεων Πρωτοβάθμιων και Δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Η ΓΣ της Δ ΕΛΜΕ καταγγέλλει
την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική πολιτική των πειθαρχικών διώξεων και
τον επιδιωκόμενο εκφοβισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας. Καταγγέλλει και
καταδικάζειτην κυβερνητική και
εκπαιδευτική πολιτική, που επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και κατηγοριοποίηση
των σχολείων και αγνοεί συνειδητά τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης και
τις καταστροφικές συνέπειες των αποφάσεών της σε αυτή. Καταγγέλλει και
καταδικάζει την εκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων διαχρονικά, που υποβαθμίζουν
τη δημόσια εκπαίδευση. Μια πολιτική που επειδή δεν μπορεί να πείσει κανέναν
πια, επικεντρώνεται στις διώξεις και ποινικοποιεί τους αγώνες των εκπαιδευτικών.
Ολόκληρος ο κλάδος στέκεται
στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών. Οι συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί που
σέρνονται σε απολογία δεν έχουν υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα,
αλλά συμμετέχουν σε μια συλλογική απεργιακή δράση του κλάδου,
υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις της Ομοσπονδίας (Ολομέλεια Προέδρων 1ης
Απριλίου 2024, 93η και 94η Γ.Σ. ΔΟΕ).
Απαιτούμε και διεκδικούμε
την πλήρη απαλλαγή και δικαίωση των συναδελφισσών μας. Η προσπάθεια της
κυβέρνησης και του Υπουργείου να τρομοκρατήσει τον κλάδο θα πέσει στο κενό.
Ενωμένοι και συσπειρωμένοι θα τα καταφέρουμε!
Είμαστε
συνδικαλιστική παράταξη της μαχόμενης εκπαιδευτικής αριστεράς, ανεξάρτητη από
τους μηχανισμούς της διοίκησης και του κράτους. Επίμονα υπερασπιζόμαστε την αυτοτέλεια των σωματείων και των αγώνων μας
από κυβερνητικούς και κομματικούς καθοδηγητές. Παλεύουμε για μια αγωνιστική,
δημοκρατική και ακηδεμόνευτη ΕΛΜΕ με θέσεις-αιτήματα-διεκδικήσεις για όλα τα
προβλήματα και για όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες. Γιατί μαζί
πετυχαίνουμε νίκες και χωριστά χάνουμε! Χωρίς να διεκδικούμε το αλάθητο ή τον
ρόλο του σωτήρα, μιλάμε πάντοτε τη γλώσσα της αλήθειας: η μοναδική πραγματική
αντιπολίτευση που μπορεί να ανοίξει τον δρόμο της αναχαίτισης και της ανατροπής
της βαρβαρότητας που ζούμε είναι οι αποφασιστικοί και παρατεταμένοι αγώνες του
κλάδου μας και του κόσμου της εργασίας. Ουδέποτε καθηλωθήκαμε στην αδράνεια και
την υποταγή του κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά αγωνιζόμαστε πάντοτε για τη
μεγάλη συμμετοχή του κλάδου μας στις απεργίες και τις κινητοποιήσεις για κάθε
μικρό και μεγάλο ζήτημα. Πιστεύουμε στον συντονισμό των σωματείων μας τοπικά
και πανελλαδικά για πολύμορφο αγώνα διαρκείας στην ολομέτωπη επίθεση που
δεχόμαστε. Με ενημερώσεις-αγωνιστικές αποφάσεις-συλλογικές διαδικασίες-μαζικές
παραστάσεις διαμαρτυρίας-κινητοποιήσεις:
✔ Υπερασπιζόμαστε αταλάντευτα τις γενναίες αυξήσεις, το ωράριο και τα εργασιακά
μας δικαιώματα ως μαχόμενων εκπαιδευτικών στην τάξη και την επιμόρφωση εντός
ωραρίου. Είμαστε αντίθετοι στις υποχρεωτικές υπερωρίες, τις συμπτύξεις τμημάτων
και τις συγχωνεύσεις σχολείων, απαιτώντας μαζικές προσλήψεις αναπληρωτών με πλήρη
δικαιώματα για την κάλυψη όλων των κενών.
✔ Βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή για την επιτυχία της απεργίας-αποχής από την
ατομική αξιολόγηση, ώστε να μην γίνουν τα σχολεία μας ξέφραγο αμπέλι των
νεο-επιθεωρητών. Έχουμε συμβάλει στην κήρυξη απεργίας-αποχής της ΕΛΜΕ μας τόσο
από την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας όσο και από μέντορες-συντονιστές
ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων.
✔ Είμαστε ενάντια στο νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων που επιβάλλει τον
νόμο της σιωπής στα σχολεία, ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση και επιδιώκει
να φιμώσει κάθε διαμαρτυρία για τα πολλά προβλήματα της εκπαίδευσης.
✔ Προασπίζουμε την πλήρη διαφάνεια και αξιοπρέπεια των συναδέλφων στις
υπηρεσιακές μεταβολές, κόντρα σε πελατειακές σχέσεις και σε πρακτικές
κομματικής άλωσης, αυταρχισμού και αυθαιρεσιών της Διοίκησης.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ/ΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Δ΄ ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
1.Αλαβέρας
Χρήστος (1ο Γυμνάσιο Θέρμης)
2.Αλεμίδου Θώμη
(30ο ΓΕΛ Θεσ/νίκης)
3.Αρίδας
Μανώλης (Μουσικό Σχολείο Θεσ/νίκης)
4.Γαζέτη
Δώρα (2ο Γυμνάσιο Πυλαίας)
5.Γαρδίκης
Ανδρέας (ΓΕΛ Ρεντίνας)
6.Δημητρούδης
Πάνος (2ο Γυμνάσιο Τούμπας)
7.Θεολογίδου
Σοφία (1ο ΓΕΛ Πυλαίας)
8.Κανταρτζής
Φώτης (31ο ΓΕΛ Θεσ/νίκης)
9.Κατσούλιας
Βασίλης (1ο ΓΕΛ Πυλαίας)
10.Κερασαρίδης
Στάθης (1ο Γυμνάσιο Πυλαίας)
11.Λαφαζάνης
Ανδρέας (1ο Γυμνάσιο Πυλαίας)
12.Σουλιώτη
Φωτεινή (Μουσικό Σχολείο Θεσ/νίκης)
13.Τσούκας
Αντώνης (1ο ΓΕΛ Πυλαίας)
14.Φασλά Πηγή
(Γυμνάσιο Χορτιάτη)
15.Χαλισιάνη
Ιωάννα (1ο ΓΕΛ Πυλαίας)
ΓΙΑ ΕΕ
1.Δάνη Άννα
(Μουσικό Σχολείο Θεσ/νίκης)
👊 Στις εκλογές της Δ' ΕΛΜΕΘ στηρίζουμε - ψηφίζουμε ΑΡΚ - Αγωνιστικές Παρεμβάσεις!
(3ο
Γυμνάσιο Χαριλάου, Καρδίτσας 1α - Χαριλάου, δίπλα στο πάρκο της Νέας Ελβετίας)
10 + 1 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ
1.
Γιατί πώς να διανοηθούμε πως κάποιος δεν θέλει να έχει φωνή κι εκπροσώπηση για
το επάγγελμά του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει;
2.
Γιατί όσοι περισσότεροι είμαστε εγγεγραμμένοι στο σωματείο τόσο ισχυρότερη
είναι η εκπροσώπησή μας στις συλλογικές διεκδικήσεις, τόση περισσότερη είναι η
δύναμή μας για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας.
3.
Γιατί η πραγματική δύναμη του σωματείου είναι η αλληλεγγύη και η
αλληλοϋποστήριξη ανάμεσα στα μέλη του. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε αποτελεσματικά
να υποστηρίξουμε και να επιβάλουμε το συμφέρον μας.
4.
Γιατί σε μια εποχή που δέχονται ολομέτωπη και σκληρή επίθεση το δημόσιο σχολείο
και τα εργασιακά μας δικαιώματα, η συμμετοχή μας είναι απαραίτητη, άσχετα με τα
κομματικά πιστεύω του καθενός μας. Κάθε καθυστέρηση είναι λάθος και κάθε
αδιαφορία είναι έγκλημα!
5.
Γιατί η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια, η εργασιακή περιπλάνηση, ο αυταρχισμός, οι
αυθαιρεσίες υπουργείου και διοίκησης, οι εξυπηρετήσεις και τα ρουσφέτια, η
φίμωση της φωνής μας με κάθε ευκαιρία, ο εμπαιγμός, το κλίμα κανιβαλισμού που
θέλουν να επιβάλουν στα σχολεία, δεν μπορεί να είναι το παρόν και το μέλλον
μας.
6.
Γιατί για μια αξιοβίωτη ζωή με δικαιώματα, για ένα σχολείο που δεν θα είναι
κάτεργο για εκπαιδευτικούς και μαθητές αλλά θα αναδεικνύει τη σημασία της
μόρφωσης για την κοινωνία και τα μέλη της, τα αντιλαϊκά – αντιεκπαιδευτικά
μέτρα πρέπει να ανακοπούν και αυτό δεν μπορούμε να το πετύχουμε ο καθένας μόνος
του.
7.
Γιατί δεν μπορούμε να αφήσουμε το σωματείο στα χέρια «ηγεσιών», που με τη στάση
και την ταύτισή τους με τις εκάστοτε κυβερνητικές ή κομματικές επιλογές έχουν
οδηγήσει πολλούς συναδέλφους στην αδιαφορία και την αποστροφή για τα
συνδικαλιστικά.
8.
Γιατί τα πρωτοβάθμια σωματεία, ΕΛΜΕ και οι ΣΕΠΕ (Σύλλογοι Δασκάλων), έδωσαν και
συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη ενάντια στην πολιτική διαχωρισμού και
κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της
δημόσιας εκπαίδευσης, ενάντια στην αξιολόγηση και το κλίμα τρομοκρατίας που
θέλουν να επιβάλουν, για αυξήσεις που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας, για
διορισμούς, ελευθερία και αξιοπρέπεια στον χώρο εργασίας.
9.
Γιατί τα σωματεία μας δεν είναι κάποια διοικητικά συμβούλια που εκλέγουμε και
μας εκπροσωπούν. Είμαστε όλες και όλοι ΕΜΕΙΣ. Είναι αναγκαίο λοιπόν να
παρακολουθούμε και να συμμετέχουμε στις δράσεις του σωματείου, να είμαστε
ενεργά μέλη του, για να έχει αυτό ζωή κι εμείς δύναμη. Να συμμετέχουμε όχι μόνο
στις εκλογές αλλά και στις Γενικές Συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις τους.
10.
Γιατί τίποτα δε μας χαρίστηκε: από το ύψος του μισθού μας μέχρι το ωράριό μας
και από την παιδαγωγική ελευθερία μας (δηλ. την απουσία επιθεωρητών στην τάξη)
μέχρι τη δυνατότητά μας
να αποφασίζουμε συλλογικά, ως σύλλογοι διδασκόντων, για τα τρέχοντα του σχολείου μας, όλα τα δικαιώματα που ακόμα και σήμερα εν
πολλοίς διατηρούμε ως εκπαιδευτικοί οφείλονται στις κινητοποιήσεις των
συναδέλφων μας προηγούμενων δεκαετιών.
11.
Γιατί τα σωματεία και οι συνδικαλιστικές ελευθερίες βρίσκονται σήμερα στο
στόχαστρο της κυβέρνησης, που έχει εξαπολύσει ανοιχτή επίθεση για να επιβάλει
«σιγή νεκροταφείου». Με τον διαβόητο νόμο Χατζηδάκη και με το νέο τερατούργημα
του Πειθαρχικού που ψήφισε το καλοκαίρι επιδιώκει να βάλει στον «γύψο» τη
συνδικαλιστική δράση, τους αγώνες, τις απεργίες, την ίδια τη λειτουργία των
σωματείων, επιβάλλοντάς τους ασφυκτικό κρατικό έλεγχο, μετατρέποντάς τα σε
αδρανή και ανώδυνα τηλεσωματεία.
Τα σωματεία αποτελούν ιστορική κατάκτηση των εργαζομένων και εκφράζουν τη συλλογική τους δύναμη στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν, πρέπει να μπορούν να νικούν! Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να είναι
Το κείμενο παραμένει ανοιχτό και σε νέες συνυπογραφές.
Σε αυτό το σημείωμα επιλέξαμε να απαντήσουμε σε ορισμένα κρίσιμα και επείγοντα ζητήματα σχετικά με την απεργία αποχή, τα ως τώρα πειθαρχικά, καθώς και το νέο πειθαρχικό δίκαιο, πάντα σε σχέση με τον αγώνα μας ενάντια στην αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση, την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης και όχι στο σύνολο του νέου πειθαρχικού.
Κάνουμε αυτήν την επισήμανση γιατί τα πειθαρχικά και το νέο πειθαρχικό δεν αφορούν μόνο την αξιολόγηση ούτε μόνο τις/τους νεοδιόριστες/ους αλλά αποτελούν ένα συνολικό αντιδραστικό πλαίσιο για όλο τον δημόσιο τομέα και τις/τους δημοσίους υπαλλήλους. Για να συνειδητοποιήσουμε με τι καθεστώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι/ες, αρκεί να πούμε ότι με το νέο πειθαρχικό δίκαιο αν ένας/μία δημόσιος υπάλληλος έχει ποινική καταδίκη με αναστολή π.χ. τρεις μήνες με αναστολή για έναν καυγά με ένα γείτονα, για ένα μικρό τροχαίο, μια συκοφαντική δυσφήμιση κλπ. βγαίνει απευθείας σε αυτοδίκαιη αργία.
Στο τέλος του κειμένου αυτού θα βρείτε ορισμένες πολιτικές επισημάνσεις για το ζήτημα και το επόμενο διάστημα θα υπάρξει αναλυτική ανακοίνωση για το πειθαρχικό που αφορά όλες και όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο δημόσιο τομέα.
Ερωτήσεις και απαντήσεις για την Απεργία Αποχή, τα υπάρχοντα πειθαρχικά
και το νέο πειθαρχικό σχετικά με την αξιολόγηση
Ο αγώνας του εκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στην αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση και τον ανταγωνισμό σχολείων κι εκπαιδευτικών εδώ και τέσσερα χρόνια έχει κατορθώσει να μπλοκάρει σημαντικές αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις που προωθεί η κυβέρνηση. Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες συναδέλφισσες και συναδέλφους που αντιστέκονται και συνεχίζουν συλλογικά τον αγώνα. Η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου, στη διάρκεια αυτών των χρόνων, έχει πάρει θέση ενάντια στην κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση, την έχουν απονομιμοποιήσει, έχουν αποδείξει τις βασικές της επιδιώξεις και τις αντιπαλεύουν.
Γι΄ αυτό το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τις απειλές, τους εκβιασμούς, τις διώξεις απεργών, με στόχο να τρομοκρατήσουν, να υποτάξουν και να «γονατίσουν» τις/τους αγωνιστές/στριες. Γι΄ αυτό προχώρησαν σε μια πρωτοφανή φάμπρικα χιλιάδων διώξεων και πειθαρχικών κι όταν διαπίστωσαν ότι ούτε αυτό ήταν επαρκές για τη συντριβή της αντίστασης, τότε προχώρησαν στην ψήφιση νέου πειθαρχικού για τους δημοσίους υπαλλήλους.
Το νέο πειθαρχικό έρχεται ως αντιδραστική τομή για όλο τον δημόσιο τομέα, ακριβώς τη στιγμή που οτιδήποτε δημόσιο υποβαθμίζεται συστηματικά και λοιδορείται επανειλημμένα. Ένα πειθαρχικό που αποτελεί για εμάς αιτία πολέμου. Άλλωστε αποκαλύπτεται ότι και αυτό δεν είναι το τέλος των επιλογών τους αλλά ο προπομπός για το σχέδιο άρσης της μονιμότητας σε σύνδεση με την αξιολόγηση και την αποδοτικότητα σύμφωνα με τις πρόσφατες διαρροές για τα κυβερνητικά σχέδια. Επιβεβαιώνεται, λοιπόν, η επιτακτικότητα του αγώνα τόσο για την ακύρωση και ανατροπή των σχεδίων της αξιολόγησης όσο και του νέου πειθαρχικού. Οι απολύσεις δε θα έρθουν από τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση αλλά από την εφαρμογή της αξιολόγησης.
Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι η νίκη του αγώνα μας θα εξαρτηθεί πρώτα και κύρια από την κινηματική, πολιτική, μαχητική διεκδίκηση των αιτημάτων μας, τη συνάντησή τους με την εργαζόμενη πλειοψηφία, γονείς, μαθήτριες/ες, φοιτητές/τριες και όλη την κοινωνία για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών, με κυρίαρχη θέση σε αυτή, της παιδείας. Δίπλα στα πολιτικά, συνδικαλιστικά, κινηματικά μέσα, χρησιμοποιούμε και τα νομικά, γνωρίζοντας το όριο τους και ότι για να έχουμε θετικές εξελίξεις και σε νομικό επίπεδο, απαραίτητη προϋπόθεση είναι το κίνημα!
Μετά την πανελλαδική σύσκεψη με τους νομικούς του κινήματος στις 21/09/2025, έγινε μια προσπάθεια τα καταγραφούν ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τα υπάρχοντα πειθαρχικά, το νέο πειθαρχικό, την απεργία αποχή, εν γένει τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, που μετατρέπεται σε αγώνα για την υπεράσπιση του ίδιου του δημόσιου σχολείου και της ύπαρξής μας μέσα σε αυτό.
Παρακάτω καταγράφονται ερωτήσεις και απαντήσεις καθώς και οι νομικές δυνατότητες. Ως σωματεία κάνουμε σαφές ότι θεωρούμε σημαντικό όποιες αποφάσεις γύρω από νομικές ενέργειες να εξασφαλίζουν τα εξής κριτήρια: α. να μη «σπρώχνουν» τις/τους συναδέλφισσες/ους στους δικηγόρους β. οι αποφάσεις και οι ενέργειες να πραγματοποιούνται μετά από συλλογικές αποφάσεις και ελέγχοντας την αξία της κάθε νομικής ενέργειας και τη συμβολή της στον αγώνα που δίνει το εκπαιδευτικό κίνημα.
1. Τι είναι το Πειθαρχικό Παράπτωμα ενός δημοσίου υπαλλήλου;
Πειθαρχικό παράπτωμα στο δημόσιο ορίζεται κάθε υπαίτια πράξη ή παράλειψη του υπαλλήλου που συνιστά παράβαση των υπηρεσιακών του καθηκόντων, η οποία δύναται να του καταλογιστεί. Αυτό περιλαμβάνει παραβάσεις που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα ή άλλους νόμους, την αμέλεια, την αδικαιολόγητη αποχή από τα καθήκοντα και την παράβαση της αρχής της αμεροληψίας κ.λπ. Τα πειθαρχικά παραπτώματα είναι πολλά και διαφορετικής σημασίας για τη λειτουργία του δημοσίου τομέα, καταγράφονται στο άρθρο 107 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (εν συντομία “Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας -ν.3528/2007”, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο για το «Νέο Πειθαρχικό» – ν.5225/2025, ΦΕΚ 152/Α – 2/9/2025) και έχουν διαφόρων ειδών ποινές, από την επίπληξη, τη χρηματική ποινή ως την οριστική παύση της υπαλληλικής ιδιότητας.
2. Είναι πειθαρχικό παράπτωμα η συμμετοχή στην απεργία αποχή;
Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε συνδικαλιστική δράση, πολύ δε περισσότερο η συμμετοχή σε απεργία, πειθαρχικό παράπτωμα. Η κυβέρνηση και όλη η διοίκηση της εκπαίδευσης το ξέρει. Το αναφέρει καθαρά το παλιό και το νέο πειθαρχικό:
Άρθρο 107, παρ 3
«Σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης»
3. Τότε γιατί η διοίκηση της εκπαίδευσης προχωρά σε πειθαρχικά ενώ γνωρίζει τη συμμετοχή μας στην απεργία αποχή;
Οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ακολουθώντας τις εντολές του Υπουργείου Παιδείας παραπέμπουν στα πειθαρχικά συμβούλια χιλιάδες εκπαιδευτικούς αν και είναι απεργοί επιδιώκοντας αυτά να λειτουργήσουν ως ένα εργαλείο φόβου ακόμη και όταν δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί πειθαρχικό αδίκημα. Προσπαθούν να στοιχειοθετήσουν τις κλήσεις αυτές με βάση το Ειδικό Πειθαρχικό Παράπτωμα που περιλαμβάνεται στο άρθρο 56 του νόμου της αξιολόγησης (ν. 4823/2021).
4. Μήπως το ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα που περιλαμβάνει το άρθρο 56 του νόμου 4823/2021 μπορεί νομικά να ακυρώσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά μου στην απεργία, τη συνδικαλιστική, πολιτική και κοινωνική δράση;
Σε καμία περίπτωση. Τόσο από την ίδια την συνταγματική αλλά και υπερνομοθετική αναγνώριση του δικαιώματος της απεργίας όσο και από την ρητή διατύπωση του άρθρου 107 παρ 3, το οποίο δεν άλλαξε ούτε στο νέο πειθαρχικό.
5. Η παραπομπή σημαίνει καταδίκη;
Σε καμία περίπτωση η παραπομπή δε σημαίνει καταδίκη. Η παραπομπή σημαίνει ότι θα ελεγχθούμε για το αδίκημα που μας παραπέμπει ο/η διευθυντής εκπαίδευσης και θα κριθούμε. Το αποτέλεσμα της παραπομπής δεν είναι προκαθορισμένο. Νομικά θεωρούμε ότι οφείλουν τα πειθαρχικά συμβούλια να μας αθωώσουν γιατί συμμετέχουμε στην Απεργία Αποχή των ομοσπονδιών και των σωματείων μας.
6. Αποτελεί η απεργία αποχή νόμιμη και συνταγματικά κατοχυρωμένη μορφή απεργίας;
Η απεργία αποχή είναι νόμιμη μορφή απεργίας που αναγνωρίζεται και προστατεύεται από το Σύνταγμα και τον νόμο. Η αποχή των εκπαιδευτικών από συγκεκριμένα καθήκοντα προβλέπεται από τις διατάξεις του ν.1264/1982, όπως αυτές έχουν ερμηνευτεί από τα αρμόδια Δικαστήρια (όλως ενδεικτικώς Δ.Εφ. 486/1995 κ.α.) και συνιστά απολύτως νόμιμη, συνταγματικά κατοχυρωμένη μορφή συνδικαλιστικής δράσης, αναγνωριζόμενη ως μορφή απεργίας η οποία καλύπτει τους συμμετέχοντες από κάθε πειθαρχική ευθύνη.
7. Διώκομαι γιατί συμμετείχα σε παράνομη απεργία;
Η Απεργία Αποχή (ΑΑ) που έχει προκηρύξει η Ολομέλεια Προέδρων της ΔΟΕ την 1/4/2024, η ΑΔΕΔΥ για την ΟΛΜΕ και την ΠΟΣΕΕΠΕΑ στις 15/7/2025 και των ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ είναι σε ισχύ και είναι απολύτως νόμιμη. Κάθε απεργία είναι νόμιμη και κρίνεται αυτοτελώς μόνο σε δικαστήριο. Δεν υπάρχει δικαστική απόφαση που να έχει κρίνει παράνομη τις συγκεκριμένες αποφάσεις επαναπροκήρυξης ΑΑ των παραπάνω συνδικαλιστικών οργανώσεων. Σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο μπορεί να κρίνει μια απεργία αποχή ως παράνομη ή/και καταχρηστική, αλλά η απεργία μπορεί να επαναπροκηρυχθεί και στις δυο περιπτώσεις με απόλυτα νόμιμο τρόπο. Αυτό έγινε.
8. Μπορεί να στηριχτεί πειθαρχική δίωξη για τη συμμετοχή σε αυτήν την απεργία-αποχή;
Η συμμετοχή σε μία νόμιμη απεργία (και κάθε απεργία που δεν έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια είναι νόμιμη) δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει πειθαρχικό παράπτωμα το οποίο θα ελέγξει στη συνέχεια το πειθαρχικό όργανο. Συμμετέχοντας στην (ΑΑ) ο εκπαιδευτικός ασκεί ένα συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, για όσο χρόνο η απεργία δεν προσβάλλεται δικαστικά. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, μέχρι την αμετάκλητη δικαστική κρίση μιας απεργιακής κινητοποιήσεως από το αρμόδιο Δικαστήριο, αυτή διατηρεί το τεκμήριο της νομιμότητας, το οποίο καλύπτει τους απεργούς υπαλλήλους. Με βάση το παραπάνω, όλοι οι εκπαιδευτικοί που συμμετέχουν στην ΑΑ των Ομοσπονδιών και των Συλλόγων ΠΕ και ΕΛΜΕ αλλά και στις αντίστοιχες στάσεις εργασίας λαμβάνουν μέρος σε μια νόμιμη απεργιακή κινητοποίηση και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί πειθαρχικό αδίκημα σε βάρος τους.
Υπενθυμίζουμε ότι όλα τα παραπάνω καταγράφηκαν και στο κείμενο που κυκλοφόρησαν τα σωματεία μας και τον Μάρτιο του 2025 στις 15 ερωτήσεις και απαντήσεις καθώς και στις διαδικτυακές ενημερωτικές συναντήσεις με τους/τις δικηγόρους του κινήματος. Στηρίζονται σε νομολογίες των Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας, του ΣτΕ και αποφάσεων του Αρείου Πάγου.
Ταυτόχρονα, όμως η κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ και η διοίκηση επιδιώκουν να ακυρώσουν τον αγώνα μας, διασπείροντας τον φόβο και παραβιάζοντάς τα προφανή και νόμιμα. Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι η υπεράσπιση του νόμιμου δικαιώματός μας στην απεργία, που αμφισβητείται και παραβιάζεται με τα πειθαρχικά, θα κερδηθεί στα πειθαρχικά συμβούλια και συνολικά κάτω από το βάρος ενός κινήματος που συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση και αντεπιτίθεται.
Από τη στιγμή που ψηφίστηκε νέο πειθαρχικό, τι ισχύει
Α. Για όσες και όσους έχουν ήδη πάρει πειθαρχικά
Για όσες και όσους έχουν ή θα πάρουν πειθαρχικά έως τις 31/12/2025 ισχύουν οι διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες, δηλαδή οι διατάξεις του παλιού πειθαρχικού δικαίου και στο επίπεδο των ποινών και στο επίπεδο των διαδικασιών.
Β. Για όσες και όσους πάρουν πειθαρχικό από 1/1/2026 αλλά για πράξη που τελέστηκε μέχρι 31/12/2025
τότε ισχύει το παλιό πειθαρχικό σε ό,τι αφορά τις ποινές και το νέο πειθαρχικό σε ό,τι αφορά τη σύνθεση των συμβούλιων και τις διαδικασίες.
Σχετικά με τις περιπτώσεις Α και Β η διοίκηση της εκπαίδευσης κάνει κλήση σε πειθαρχικό για το ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα του άρθρου 56 του ν.4823/2021, που καθορίζει ως ποινή όχι κατώτερη από το πρόστιμο του ενός μήνα, αν υπάρξει καταδίκη και όχι αθώωση.
Γ. για όσες και όσους πάρουν πειθαρχικό από 1/1/2026 αλλά για πράξη που τελέστηκε μετά την 1/1/2026
τότε ισχύει το νέο πειθαρχικό και ως προς τις πιθανές ποινές και ως προς τη διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση το εύρος των ποινών είναι από δύο μήνες στέρηση μισθού ως και οριστική παύση με αρνήσεις σε δύο αξιολογικές περιόδους.
Πιο συγκεκριμένα για την περίπτωση Γ:
-- αν καλεστεί ένας/μία εκπαιδευτικός για αξιολόγηση μετά την 1/1/2026 και δηλώσει απεργός, δύναται να του δοθεί πειθαρχικό το οποίο αν εκδικαστεί και καταδικαστεί τότε η ποινή είναι πρόστιμο όχι κατώτερο των δύο μηνών
-- αν καλεστεί ένας/μία εκπαιδευτικός για αξιολόγηση μετά την 1/1/2026 και ως Ιούνιο του 2026 (αξιολογική περίοδος 2025-26) και δηλώσει απεργός, καλεστεί ξανά μετά τον Σεπτέμβριο του 2026 (αξιολογική περίοδος 2026-27) και δηλώσει απεργός και παραπεμφθεί στο πειθαρχικό με τις δύο αρνήσεις που αφορούν τις συγκεκριμένες περιόδους, δύναται όταν και αν εκδικαστεί και καταδικαστεί (γεγονός εντελώς μαχητό που μπορεί να προσβληθεί από τη μεριά μας δεδομένου του απεργιακού δικαιώματος που αναφερθήκαμε πιο πάνω ότι είναι ισχυρό) τότε η ποινή είναι από χρηματικό πρόστιμο ως και οριστική παύση της υπαλληλικής ιδιότητας.
Ορισμένες κρίσιμες επισημάνσεις
📍Τι είναι αξιολογική περίοδος;
Αξιολογική περίοδος είναι η κάθε σχολική χρονιά (αξιολογική περίοδος 2025-26, 2026-27 κλπ)
📍Με βάση το νέο πειθαρχικό οι δηλώσεις Απεργίας Αποχής για το στάδιο Α1, Α2, Β μιας αξιολογικής περιόδου, θεωρούνται δυο και τρεις αρνήσεις;
Σε καμία περίπτωση. Η άρνηση της συμμετοχής στην αξιολόγηση όπως καθορίζεται από το νέο πειθαρχικό, αναφέρεται στο σύνολο της διαδικασίας της ατομικής αξιολόγησης και όχι σε κάθε στάδιο χωριστά. Ακόμα και αν ρωτηθούμε πολλές φορές μέσα στην ίδια αξιολογική περίοδο η άρνηση λογίζεται ως μία.
📍Μπορεί να θεωρηθεί ως πρώτη άρνηση, η άρνησή ως 31/12/2025 και να προστεθεί στις επόμενες;
Σε καμία περίπτωση. Η έναρξη του νέου πειθαρχικού ξεκινά από 1/1/2026 και δεν μπορεί να συμψηφιστεί καμία προηγούμενη πειθαρχική δίωξη ή άρνηση στην αξιολόγηση. Κάθε τι που αφορά την αξιολόγηση και υπόκεινται στο νέο πειθαρχικό αφορά αποκλειστικά για πράξεις από 1/1/2026 και μετά.
📍Ακόμα κι αν υπάρξει αρχική καταδίκη με το νέο πειθαρχικό σημαίνει ότι θα οδηγηθώ στην οριστική παύση δηλαδή στην απόλυση;
Σε καμία περίπτωση αυτό δεν είναι μονόδρομος. Εκτός του γεγονός ότι θεωρούμε ότι νομικά στηρίζεται η αθώωση και όχι η καταδίκη, ακόμα και στα Πειθαρχικά Συμβούλια να υπάρχει καταδίκη, αυτό δε σημαίνει ότι η ποινή θα είναι η ανώτερη που θέτει το νέο πειθαρχικό δίκαιο. Μπορεί να υπάρξει όλο το εύρος των ποινών από επίπληξη, χρηματικό πρόστιμο ως παύση. Επίσης σε περίπτωση καταδίκης είναι δεδομένο ότι το εκπαιδευτικό κίνημα θα συνεχίσει τον αγώνα με όλους τους τρόπους και νομικά (προσφυγή στα Διοικητικά Δικαστήρια ή στο ΣτΕ) μέχρι την ακύρωση της ποινής. Επίσης θα ανοίξει ένας ολόκληρος κύκλος και νομικής διεκδίκησης για την ακύρωση του πειθαρχικού νόμου καθώς αντιστρατεύεται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία και θα κριθεί η αντισυνταγματικότητα του νόμου.
📍Μπορώ να συνταξιοδοτηθώ (αίτηση παραίτησης) ενώ εκκρεμεί πειθαρχικό;
Το νέο πειθαρχικό ξεκαθαρίζει ότι δεν μπλοκάρεται η παραίτηση και άρα η συνταξιοδότηση σε περίπτωση που εκκρεμεί πειθαρχικό:
άρθρο 148, παρ.3 ν.5225/2025
Η άσκηση πειθαρχικής δίωξης σε βάρος του υπαλλήλου δεν εμποδίζει την υποβολή παραίτησης.
Ορισμένες κρίσιμες γενικές παρατηρήσεις σχετικά με το νέο πειθαρχικό δίκαιο
Οι αλλαγές στο νέο πειθαρχικό κινούνται σε τρείς βασικούς άξονες: α) την αλλαγή της σύνθεσης των Πειθαρχικών Συμβουλίων, β) την αυστηροποίηση των πειθαρχικών ποινών και την διεύρυνση των, εξαιρετικών κατά τα άλλα, διοικητικών μέτρων που δύνανται να επιβληθούν πριν την ολοκλήρωση της πειθαρχικής διαδικασίας και χωρίς τα εχέγγυα αυτής, γ) τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων του διωκόμενου υπαλλήλου και της δυνατότητας άσκησης ένστασης, ήτοι ενδικοφανούς προσφυγής, κατά των πρωτοβάθμιων πειθαρχικών αποφάσεων.
Αλλάζει άρδην η σύνθεση των Πειθαρχικών Συμβουλίων, με τη συμμετοχή αποκλειστικά και μόνον Νομικών Συμβούλων του Κράτους, Παρέδρων και Δικαστικών Πληρεξουσίων του ΝΣΚ, ήτοι αποκλειστικά και μόνον εκπροσώπων του Δημοσίου, που στην προκειμένη περίπτωση έχει την ιδιότητα του εργοδότη και του φορέα άσκησης της πειθαρχικής εξουσίας. Είναι πρόδηλο ότι ανακύπτει ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων και παραβίασης της αρχής της αμεροληψίας, η οποία, ως ειδικότερη έκφανση της συνταγματικής αρχής του Κράτους Δικαίου, διέπει την διοικητική δράση αλλά και την διοικητική οργάνωση.
Σκοπός των διατάξεων του Πειθαρχικού Δικαίου θεωρητικά είναι η διασφάλιση του κύρους, της εύρυθμης λειτουργίας της υπηρεσίας, καθώς και η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος που επιδιώκεται μέσω αυτής. Υπό αυτό το πρίσμα, η επιβολή πειθαρχικών ποινών και διοικητικών μέτρων στους δημόσιους υπαλλήλους, δεν αποβλέπει στην τιμωρία αυτών αλλά στην πραγμάτωση των ανωτέρω σκοπών, τηρουμένων των αρχών της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης.
Οι αλλαγές, διευρύνουν, κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας, τις περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων ώστε τελικά καταλήγει να έχει σαφώς τιμωρητικό χαρακτήρα και μάλιστα χωρίς να απαριθμούνται αυστηρές προϋποθέσεις για την επιβολή των αυστηρότερων ποινών.
Οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στον νόμο, αναφορικά με την αναδιαμόρφωση του Πειθαρχικού δικαίου των Δημοσίων υπαλλήλων, όχι απλώς δεν συνδράμουν στην ενίσχυση των εχέγγυων αμεροληψίας και αντικειμενικότητας, στην διαφύλαξη των δικαιωμάτων του διωκόμενου υπαλλήλου και στην εξονυχιστική διερεύνηση οποιασδήποτε κατηγορίας, αλλά φαίνεται ότι κινούνται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Επιφέρουν την συρρίκνωση του δικαιώματος του διωκόμενου υπαλλήλου να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να αποδείξει τους ισχυρισμούς του έναντι των κατηγοριών που φέρονται σε βάρος του.
Όπως αναφέραμε και στην αρχή, σε αυτό το σημείωμα επιλέξαμε να απαντήσουμε σε ορισμένα κρίσιμα και επείγοντα ζητήματα σχετικά με την απεργία εποχή, τα ως τώρα πειθαρχικά, καθώς και το νέο πειθαρχικό, πάντα σε σχέση με τον αγώνα μας ενάντια στην αξιολόγηση, την κατηγοριοποίηση, την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης και όχι στο σύνολο του νέου πειθαρχικού. Το επόμενο διάστημα θα υπάρξει αναλυτική ανακοίνωση για το πειθαρχικό που αφορά όλες και όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο δημόσιο τομέα, παραπτώματα, ποινές, νέα πειθαρχικά συμβούλια κ.λπ.
Με
αφορμή σημερινή κακοκαιρία που πλήττει πολλές περιοχές της Ελλάδας και το
κλείσιμο σχολικών μονάδων η κυβέρνηση επανέφερε το μέτρο της τηλεκπαίδευσης για
εκπαιδευτικούς και μαθητές/τριες των συγκεκριμένων περιοχών.
Η ΟΛΜΕ έχει επανειλημμένα
τοποθετηθεί για το ζήτημα της τηλεκπαίδευσης.
Τη περίοδο της πανδημίας και της εγκληματικής πολιτικής του Υπουργείου των
κλειστών σχολείων για περίπου 2 χρόνια, σταθήκαμε δίπλα στους/στις
μαθητές/τριες μας και στις οικογένειές τους και αξιοποιήσαμε κάθε πρόσφορο μέσο
για να διατηρηθεί η επαφή με τη σχολική ζωή. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου
από τότε μέχρι και σήμερα, δε δημιούργησε καμία προϋπόθεση για την ισότιμη
συμμετοχή όλων των μαθητών/τριών στην τηλεκπαίδευση.
Αντίθετα
χρησιμοποιεί την τηλεκπαίδευση προκειμένου να κρύψει τις τεράστιες ευθύνες της
για τη διακοπή της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας λόγω της ακαταλληλότητας
των σχολικών κτηρίων, των υποδομών συνολικά, των ελλείψεων σε προσωπικό (π.χ.
Γαύδος) ακόμα και ως μέσο καταστολής των αγωνιζόμενων μαθητών/τριών.
Η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να
αντικαταστήσει την δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία, όπως αποδείχθηκε και την
περίοδο της πανδημίας.
Η
τακτική του Υπουργείου να ενημερώνει με ένα email την προηγούμενη ημέρα το
βράδυ εκπαιδευτικούς και μαθητές/τριες ότι την επόμενη ημέρα θα γίνει
τηλεκπαίδευση αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Η προετοιμασία του εκπαιδευτικού
υλικού και του σχεδίου μαθήματος προσαρμοσμένα στην εξ αποστάσεως διδασκαλία,
είναι αδύνατη να πραγματοποιηθεί μέσα σε μια νύχτα. Είναι προκλητικό να
καλούνται οι συνάδελφοι/-ισσες να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία, πόσο μάλλον
όταν οι ίδιοι/ες αλλά και οι οικογένειες των μαθητών/τριών έχουν χτυπηθεί από
τα καιρικά φαινόμενα (κατεστραμμένα σπίτια, διακοπές ρεύματος, σύνδεση στο
Internet κλπ).
Αναρωτιόμαστε
επίσης τι μπορεί να γίνει με τους/τις συναδέλφους/-ισσες που έχουν παιδιά σε
σχολική ηλικία και καλούνται τα ίδια να παρακολουθήσουν μαθήματα μέσω
τηλεκπαίδευσης.
Είναι
προφανές ότι δεν πρόκειται ούτε καν για τηλεκπαίδευση απλά για τηλε-απασχόληση
που ικανοποιεί τα επικοινωνιακά κόλπα της κυβέρνησης.
Σε
περίοδο κακοκαιρίας είναι επίσης προφανές ότι οι συνάδελφοι/-ισσες που
επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό των σχολικών μονάδων δεν μπορούν να
το κάνουν αφού η πρόσβαση προς τα σχολεία μπορεί να είναι δύσκολη ή επικίνδυνη.
Επισημαίνουμε
ότι:
·Οι εκπαιδευτικοί δεν υποχρεούνται να εργάζονται από
το σπίτι τους, καθώς αυτό δεν αποτελεί χώρο εργασίας. Δεν υποχρεούνται μέσα στο
Σαββατοκύριακο, εκτός ωραρίου και από το σπίτι τους, να δοκιμάσουν οποιαδήποτε
πλατφόρμα ή να προβούν σε κάποια άλλη ενέργεια.
·Δεν υποχρεούνται να παρέχουν από το σπίτι τους
τηλεκπαίδευση, εφόσον το σχολείο είναι κλειστό ούτε να χρησιμοποιούν προσωπικά
τεχνολογικά μέσα για εργασία από το σπίτι. Η πολιτεία οφείλει να παρέχει τον
απαραίτητο εξοπλισμό και υποστήριξη στους/στις εργαζόμενους/-ες.
·Η ασφάλεια των εκπαιδευτικών, των μαθητών/τριών και
των οικογενειών τους είναι προτεραιότητα, ιδιαίτερα σε συνθήκες που καθιστούν
επικίνδυνη τη μετάβαση στις σχολικές μονάδες.
Απαιτούμε
από την κυβέρνηση να σταματήσει τα επικοινωνιακά τρικ και να ασχοληθεί σοβαρά
ώστε να αποκτήσουμε σύγχρονα και ασφαλή σχολεία, σύγχρονες υποδομές και επαρκές
μόνιμο προσωπικό.
