ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ – ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Δ’ ΕΛΜΕΘ
35 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα
Διαρκής ο αγώνας για Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία - Ειρήνη!
Την 8η Ιανουαρίου του 1991 ο καθηγητής, μέλος της οργάνωσης Εργατικό Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων, Νίκος Τεμπονέρας, πέφτει νεκρός, χτυπημένος από τα παρακρατικά τραμπούκικα τάγματα εφόδου της ΟΝΝΕΔ, της νεολαίας της ΝΔ, τους Κένταυρους και “Rangers”, όταν καθηγητές και γονείς έτρεξαν να συμπαρασταθούν στους μαθητές που βρίσκονταν σε καταλήψεις των σχολείων τους.
Αιτία ήταν το αντιδραστικό και αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο που κατέθεσε ο υπουργός Παιδείας της ΝΔ Κοντογιαννόπουλος. Στο νομοσχέδιο προβλέπονταν: εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, κατάργηση των 15μελών συμβουλίων, πειθαρχικός έλεγχος της εξωσχολικής ζωής με pointsystem, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και των δωρεάν συγγραμμάτων, χρονικό όριο στις πανεπιστημιακές σπουδές, λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ και εξίσωση των ΑΕΙ με τα κολλέγια, περικοπές κοινωνικών παροχών σε φοιτητές κ.ά.
Η αντίδραση ξεκίνησε από την φοιτητική νεολαία και εξαπλώθηκε στη μαθητική, με καταλήψεις 70% των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μεγαλειώδη συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, τα οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με άγρια καταστολή, ελπίζοντας ότι το κίνημα θα ξεφουσκώσει λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων. Οι μαθητές, ωστόσο, συνεχίζουν, ενώ οι καθηγητές με στάσεις εργασίας βρίσκονται έξω από τα σχολεία και τους συμπαρίστανται.
Η δολοφονία του Τεμπονέρα προκάλεσε μεγάλη πολυήμερη λαϊκή εξέγερση σε Πάτρα, Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα. Μετά και την πυρκαγιά από δακρυγόνα στο κατάστημα Κ. Μαρούσης και τον θάνατο 4 ανθρώπων, αφού η αστυνομία παρεμπόδιζε την πυροσβεστική να πλησιάσει, ακολούθησε η παραίτηση του υπουργού και η αντικατάστασή του από τον Γ. Σουφλιά, ο οποίος εξαναγκάζεται να αποσύρει το νομοσχέδιο! Η νίκη ήταν συγκλονιστική!
35 χρόνια μετά οι εκπαιδευτικοί και το δημόσιο σχολείο δέχεται μια τρομακτική επίθεση και είναι πλέον φανερή η στρατηγικής σημασίας επιδίωξη της κυρίαρχης πολιτικής να παραδώσει και να υπάξει πλήρως την εκπαίδευση στα επιχειρηματικά συμφέροντα, είτε ως νέο πεδίο κερδοφορίας, είτε για την παραγωγή εκείνου του φθηνού, ευέλικτου, διαρκώς καταρτιζόμενου εργατικού δυναμικού (τρανταχτό παράδειγμα τα σχέδια τους για την επαγγελματική εκπαίδευση, Campus, “Ακαδημίες”). Γι’ αυτό καταφεύγει ακόμη και σε παραβιάσεις του Συντάγματος (άρθρο 16, για ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ), συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και άκρατο αυταρχισμό με τις συνεχείς προσφυγές κατά της απεργίας αποχής, τις πιέσεις, τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία για να επιβληθεί η αξιολόγηση.
Το σχέδιό τους είναι σε εξέλιξη. Η τράπεζα θεμάτων και η ΕΒΕ έχει αποκλείσει ήδη δεκάδες χιλιάδων νέων από την πρόσβαση στα ΑΕΙ οδηγώντας τους ταυτόχρονα στις δαγκάνες των επιχειρήσεων -κολλεγίων και παραρτημάτων αλλοδαπών ΑΕΙ. Το εθνικό απολυτήριο, η ελεύθερη επιλογή σχολείου από τους γονείς, η εξαγγελθείσα εισαγωγή του ΙΒ, το “ψηφιακό”, “ανοιχτό σχολείο”, η ίδρυση Ωνάσειων σχολείων είναι ψηφίδες στο παζλ της εγκαθίδρυσης ενός εκπαιδευτικού χάρτη όπου τα σχολεία θα κατηγοριοποιηθούν με την πλειονότητα να αναζητούν χορηγούς και δωρεές για να λειτουργήσουν κι άλλα που θα παραδοθούν απευθείας στους ιδιώτες οι οποίοι θα αποφασίζουν ακόμη και το ποιοί θα διδάσκουν και τί θα διδάσκεται. Όλα θα κριθούν από τη συλλογική απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος.
Αυτό μας δίδαξε ο αγώνας εδώ και 35 χρόνια, του οποίου ο Νίκος Τεμπονέρας είναι σύμβολο, του συλλογικού ανθρώπου που υπερασπίζεται χωρίς όρους και προϋποθέσεις το δικαίωμα του αγώνα για την ανατροπή της κοινωνικής βαρβαρότητας και την επικράτηση του δίκιου, του ανθρώπου που δε φοβήθηκε και δεν έσκυψε το κεφάλι, δεν λογοδότησε στη διοίκηση, στην εξουσία, στους νοικοκυραίους της εποχής και στους φασίστες, δίνοντας την ίδια τη ζωή του. Είναι ο Δάσκαλος που «υπερασπίστηκε το παιδί για να υπάρχει ελπίδα», ξεπερνώντας τους τοίχους της σχολικής αίθουσας και μιας δημοσιοϋπαλληλικής διδασκαλίας.
Ειδικά σήμερα που οι αστικές τάξεις στην Ε.Ε. και η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκουν να σύρουν τα παιδιά μας στον όλεθρο του πολέμου, προκειμένου να ενισχυθούν οι επιχειρηματικοί κολοσσοί της ενέργειας, πολεμικής βιομηχανίας, υψηλής τεχνολογίας και τράπεζες. Η “πολεμική οικονομία” σημαίνει λεηλασία των εργατικών εισοδημάτων με περικοπές μισθών, νέους φόρους και περικοπή κατά 50% των κοινωνικών δαπανών. Γι’ αυτό, η κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τον κλονισμό της από το λαϊκό παράγοντα, όπως αποτυπώθηκε με τη συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών, την αγανάκτησή του για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την αλληλεγγύη και στήριξη στον απεργό πείνας Π. Ρούτσι και στους μεγάλους αγώνες των αγροτών, αντεπιτίθεται! Προωθεί μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων σε βάρος των εργαζομένων και της παιδείας (αντιλαϊκός προϋπολογισμός, 13ωρο δουλείας, Εθνικό Απολυτήριο, υποχρηματοδότηση παιδείας και υγείας, Ωνάσεια, νέο πειθαρχικό καρμανιόλα, αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών, κ.ά.). Εντείνει κατακόρυφα την αυταρχική πολιτική της με διώξεις και καταστολή για να φοβίσει τους εργαζόμενους. Κόντρα σε αυτή την προοπτική διεκδικούμε με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας ένα δημόσιο και δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις, για την ανατροπή των πολιτικών κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΟΟΣΑ, καμία εμπλοκή σε πολεμικούς σχεδιασμούς, αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία, δημόσια αγαθά, για μόνιμους μαζικούς διορισμούς, αυξήσεις στους μισθούς, κοινωνικές και πολιτικές ελευθερίες.
Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ
ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ
