Παρουσίαση του βιβλίου «Πολεμικός Καπιταλισμός» του Π. Παπακωνσταντίνου - Κυριακή 11/10, 11πμ - ΕΔΟΘ

Αυτόνομη Ριζοσπαστική Κίνηση - Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Δ' ΕΛΜΕΘ 

Εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου

«Πολεμικός Καπιταλισμός. Η δεύτερη εποχή των αυτοκρατοριών»

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Κυριακή 11 Οκτώβρη, 11πμ, ΕΔΟΘ (4ος όροφος), Πρ. Κορομηλά 51

Θα μιλήσουν:

- Γιώργος Γρόλλιος, ομότιμος καθηγητής του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ

- Πέτρος Παπακωνσταντίνου, συγγραφέας του βιβλίου, δημοσιογράφος

- Την εκδήλωση συντονίζει η Σοφία Στεφανίδου, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Στο «μαύρο μέτωπο» ενάντια στην επαναφορά του 13ου-14ου μισθού, αλλά και σε κάθε ουσιαστική αύξηση των αποδοχών, μαζί με την κυβέρνηση και τους θεσμούς της ΕΕ, στοιχίζονται, το πολιτικό σύστημα, τα συστηματικά ΜΜΕ και ο Στουρνάρας από την Τράπεζα της Ελλάδας που έλεγε ότι η επαναφορά τους θα ήταν «τρέλα» που θα κατέστρεφε τη χώρα. Πού πάει όμως ο πλούτος που παράγεται; Τα περίπου 3 δισ. που κοστίζει η επαναφορά του 13ου-14ου μισθού αντιστοιχούν στην τρύπια, όπως αποδείχτηκε στον βομβαρδισμό του Ισραήλ από το Ιράν, «Ασπίδα του Αχιλλέα» που θα αιμοδοτήσει την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία, τους εμπόρους όπλων, αλλά και τη διαπλοκή με τις μίζες. Αν προσθέσει κανείς και τους πυραύλους που χρειάζεται, το κόστος φτάνει περίπου 5 δις., όσα χρειάζεται η επαναφορά της 13ης-14ης σύνταξης. Την ίδια στιγμή μαθαίνουμε ότι οι κώδικες της «Ασπίδας» θα βρίσκονται στα χέρια του Ισραήλ και των ΗΠΑ, οι οποίοι θα πρέπει να εγκρίνουν την χρήση. Σήμερα οι εξοπλισμοί σε όλη την κλίμακα της ΕΕ προκαλούν μια κολοσσιαία μείωση των κοινωνικών δαπανών που απογειώνουν τα υπερκέρδη της πολεμικής βιομηχανίας. Από την άλλη η κούρσα των εξοπλισμών μας φέρνει ολοένα και πιο κοντά στο κίνδυνο των πολεμικών συρράξεων, ενώ η διαπλοκή με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ δένει την Ελλάδα στην πολεμική μηχανή στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και τη Γάζα.

Πώς βρέθηκε η Ευρώπη ξαφνικά στο μονοπάτι του πολέμου; Πώς μπορεί να βγει η κοινωνία από το φαύλο κύκλο των εξοπλισμών; Είναι αναπόφευκτος ο κατήφορος σήμερα προς την κοινωνική λεηλασία και αύριο προς ένα πολεμικό μακελειό; Πώς μπορούμε να σηκώσουμε ένα τείχος αντίστασης, μια δύναμη υπεράσπισης της Ειρήνης και ενός μέλλοντος ελπιδοφόρου και απελευθερωτικού για τη νέα γενιά, για τα παιδιά μας; Η ερμηνεία της πραγματικότητας είναι ένα πρώτο βήμα και σε αυτό έρχεται να συμβάλλει το βιβλίου «Πολεμικός Καπιταλισμός» του δημοσιογράφου Πέτρου Παπακωνσταντίνου που θα παρουσιάσουμε στην εκδήλωση που οργανώνουν οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις την Κυριακή 11 Οκτώβρη, στις 11πμ, στον χώρο της ΕΔΟΘ (Πρ. Κορομηλά 51, 4ος όροφος). Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο συγγραφέας και ο Γιώργος Γρόλλιος, ομότιμος καθηγητής του Παιδαγωγικού Τμήματος ΔΕ του ΑΠΘ, ενώ τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει η Σοφία Στεφανίδου, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης.

Στο νέο του βιβλίο, ο Π. Παπακωνσταντίνου εξετάζει την ανησυχητική εκτροπή των διεθνών εξελίξεων στον δρόμο του επιθετικού εθνικισμού, του μιλιταρισμού και του πολέμου. Υποστηρίζει ότι η τοξική ατμόσφαιρα δεν οφείλεται στα καπρίτσια κάποιων απολυταρχικών ηγετών, αλλά σε βαθύτερα και μονιμότερα αίτια.

Η δίδυμη κρίση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και της αμερικανικής παντοδυναμίας μας οδηγούν, σύμφωνα με τον συγγραφέα, στην ανάδυση ενός κόσμου ρηγματωμένου, πολυπολικού και συγκρουσιακού, πάνω στο κοινό υπόστρωμα ενός είδους «πολεμικού καπιταλισμού». Μοιάζει να ανατέλλει μια δεύτερη Εποχή των Αυτοκρατοριών, ύστερα από εκείνη του κλασικού ιμπεριαλισμού, που οδήγησε στα σφαγεία δύο παγκοσμίων πολέμων, αλλά και σε κοσμογονικές επαναστάσεις και ανατροπές.

Πώς φτάσαμε να παρακολουθούμε επί δύο χρόνια σε ζωντανή μετάδοση από τη Γάζα την πρώτη γενοκτονία του 21ου αιώνα; Πού οδηγεί τον κόσμο η σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ στην Ουκρανία; Ποιοι και γιατί καλλιεργούν κλίμα ψυχροπολεμικής παράνοιας στην Ευρώπη; Πώς κατέληξε ο γάμος συμφέροντος των δύο οικονομικών υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Κίνας, σε ένα άγριο διαζύγιο; Τι προοιωνίζεται ένας Τραμπ που βλέπει τον εαυτό του ως σερίφη της οικουμένης, όπως έδειξε με την πειρατική επιδρομή στη Βενεζουέλα; Γιατί ένα παγωμένο νησί μόλις 57.000 κατοίκων έγινε εστία αντιπαράθεσης μεταξύ όλων των μεγάλων δυνάμεων;

Αυτά τα ερωτήματα που απασχολούν τον συγγραφέα προσεγγίζονται με την αγωνία για ένα αντιπολεμικό κίνημα αλληλεγγύης των λαών και υπεράσπισης της Ειρήνης και των δημοκρατικών ελευθεριών.

Απέχουμε μαζικά από τις ηλεκτρονικές εκλογές ΠΥΣΔΕ/ΑΠΥΣΔΕ/ΚΥΣΔΕ στις 7.11.26. Απαιτούμε αποκλειστικά διά ζώσης εκλογές

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΑΡΚ) - 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Δ' ΕΛΜΕΘ

ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΠΥΣΔΕ ΣΤΙΣ 7/11/2026

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΑΙΡΕΤΩΝ

ΔΕ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

Γιατί λέμε ΟΧΙ στην συμμετοχή στις ηλεκτρονικές εκλογές:

Οι ηλεκτρονικές εκλογές θεσμοθετήθηκαν από το νόμο Χατζηδάκη ο οποίος αποτέλεσε την επιτομή των συνδικαλιστικών αντεργατικών νόμων για τον έλεγχο των σωματείων από τον κρατικό μηχανισμό και τη διευκόλυνση των εργοδοτών να προσφεύγουν για να βγάζουν παράνομες τις απεργίες (προβλέπει υποχρεωτική εγγραφή στο ΓΕΜΗΣΟΕ για την παράδοση όλων των στοιχείων των μελών των σωματείων στο κράτος, με όρους που δυσκολεύουν την κήρυξη απεργιών αλλά και διευκολύνουν τους εργοδότες και τα δικαστήρια να βγάζουν παράνομες τις απεργίες με χρηματικές ποινές πχ απεργία ΔΟΕ στις 23/10/24).

Στόχος προτεραιότητας για το νόμο Χατζηδάκη είναι η υπονόμευση, αποδυνάμωση, η αποστέωση και γραφειοκρατικοποίηση των σωματείων. Ο απεργοκτόνος ν. Χατζηδάκη δεν παρεμβαίνει απλά στις σχέσεις των σωματείων με το κράτος και τον εργοδότη αλλά και επιβάλλει στα σωματεία ηλεκτρονικές εκλογές, συμμετοχή σε Γενικές Συνελεύσεις με ηλεκτρονικά μέσα αλλά ακόμα και ψηφοφορίες για λήψη αποφάσεων για απεργίες. Στην περίπτωση μάλιστα που ο εργοδότης είναι το κράτος -για τους ΔΥ- τον μηχανισμό διενέργειας των ηλεκτρονικών εκλογών τον διαθέτει και τον ελέγχει το ίδιο το κράτος.

Φυσικά δε νοιάστηκαν ούτε για τα σωματεία ούτε για τη συνδικαλιστική δράση. Αντίθετα, οι ηλεκτρονικές εκλογές θεσμοθετήθηκαν για να χτυπήσουν τη συνδικαλιστική δράση να πριονίσουν τη ζωντανή συμμετοχή και τη συλλογικότητα.

* Δεν αποτελούν μια απλή αλλαγή στον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών. Αφορούν τον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας, της διαφάνειας και της ανεξάρτητης από το κράτος και τον εργοδότη (ΥΠΑΙΘΑ/ΔΔΕ) συνδικαλιστικής δράσης.

* Η ψήφος αποσυνδέεται από τις συλλογικές διαδικασίες, τη δημόσια πολιτική συζήτηση, κριτική και αντιπαράθεση, τις Γενικές Συνελεύσεις, οδηγώντας στον εκφυλισμό τα σωματεία και τη συνδικαλιστική δράση.

* Οι εκλογές αποκτούν χαρακτηριστικά ενός ανέξοδου γκάλοπ, με κριτήρια τηλεθέασης ή ακολουθητισμού, και όχι διαδικασία των αντικρουόμενων ταξικών συμφερόντων από τα αποτελέσματα των οποίων κρίνεται αν τα σωματεία θα είναι στα χέρια των εργαζόμενων, αν θα αγωνίζονται και θα συγκρούονται για τα δικαιώματα, για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ή θα είναι εταίροι των εργοδοτών.

* Περιορίζονται οι δυνατότητες ελέγχου της εκλογικής διαδικασίας από τα ίδια τα συνδικαλιστικά όργανα και τις εφορευτικές επιτροπές, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα διαφάνειας και εμπιστοσύνης, αξιοπιστίας και διαβλητότητας του αποτελέσματος καθώς και ελέγχου των αποτελεσμάτων από την εργοδοσία.

* Με την ηλεκτρονική ψηφοφορία οι εκλογές ελέγχονται πλήρως από το κράτος. Δεν διασφαλίζεται η ταυτοπροσωπία, ο εργαζόμενος γίνεται περισσότερο ευάλωτος σε πιέσεις και η διαδικασία ευτελίζεται μια και η ψήφος μπορεί να αλλάζει διαρκώς μέχρι το τέλος της ψηφοφορίας! Όλη η διαδικασία ελέγχεται από μια αρχή έξω και πέρα από τους εργαζόμενους (τους διαχειριστές του συστήματος), και προσφέρεται ανεξέλεγκτα έδαφος για νοθεία και στοχευμένη χάλκευση των αποτελεσμάτων.

Η κυβέρνηση γνωρίζοντας ότι τα σωματεία προέβαλαν σθεναρή αντίσταση απέναντι στο νόμο Χατζηδάκη (εκατοντάδες σωματεία δεν γράφονται στο ΓΕΜΗΣΟΕ, δεν ακολουθούνται οι διαδικασίες που προβλέπει για την κήρυξη απεργιών) ξεκίνησε επιβάλλοντας τις ηλεκτρονικές εκλογές στα Υπηρεσιακά Συμβούλια ΠΥΣΔΕ/ΠΥΣΠΕ το 2020 αξιοποιώντας την καραντίνα με στόχο, να καθιερώσει εμπράκτως την επιβολή τους και στα σωματεία.

Κι ενώ μέχρι το 2020, στις -αποκλειστικά δια ζώσης- εκλογές οι αιρετοί έκαναν απολογισμό σε εκλογοαπολογιστικές Γενικές Συνελεύσεις των σωματείων για τις οποίες υπήρχε συνδικαλιστική άδεια για την συμμετοχή του κλάδου σε αυτές, από την καθιέρωση των ηλεκτρονικών εκλογών, το 2020, και μετά απαγορεύτηκαν οι άδειες, δεν γίνονται ΓΣ πριν τις εκλογές, δεν υπάρχει λογοδοσία των “αιρετών” στον κλάδο, δεν υπάρχει διαφάνεια και καμία συμμετοχή στα αιτήματα του κλάδου.

Με την εφαρμογή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις εκλογές των υπηρεσιακών συμβουλίων, επιδιώκεται η επιστροφή στην εποχή του «άβατου», των αιρετών που αποτελούν τη συνέχεια της διοίκησης και μπορούν να μεταπηδούν εύκολα από τη θέση του αιρετού στη θέση του στελέχους εκπαίδευσης, όπου κυριαρχούσαν τα «κονέ», οι πελατειακές σχέσεις και οι προσωπικές εξυπηρετήσεις χωρίς καμία σύνδεση με τα σωματεία, την παρέμβαση του κινήματος και των διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Ο κλάδος των εκπαιδευτικών και τα σωματεία έχουν ήδη δώσει την απάντησή τους.

* Στις ηλεκτρονικές εκλογές για ανάδειξη αιρετών σε ΠΥΣΔΕ ΠΥΣΠΕ το 2020 το ποσοστό αποχής έφτασε το 93%. Όλες οι παρατάξεις απέσυραν τις υποψηφιότητές τους, με εξαίρεση κάποιους μεμονωμένους από τη ΔΑΚΕ που έπαιξαν το ρόλο του λαγού για την επόμενη περίοδο. Η αποχή, αποτέλεσε μια έμπρακτη μη νομιμοποίηση, μιας διαδικασίας που επιβλήθηκε χωρίς τη συναίνεση του κλάδου, και απονομιμοποίηση των “αιρετών” που προέκριναν την solo καριέρα.

* Ο εργοδοτικός συνδικαλισμός ΔΑΚΕ ΣΥΝΕΚ ΠΕΚ είχε κιόλας συνθηκολογήσει κι έτσι το 2022 στο ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισαν να συμμετέχουν στις ηλεκτρονικές εκλογές με προσχήματα “για να μην αφήσουν τα υπηρεσιακά συμβούλια στους δοτούς”. Με 70% αποχή ο κλάδος πάλι γύρισε την πλάτη του στις ηλεκτρονικές εκλογές.

* Στις ηλεκτρονικές εκλογές για ΠΥΣΔΕ του 2024 ο κλάδος απείχε επίσης μαζικά με αγωνιστικές αποφάσεις των ΕΛΜΕ και παρά την προσχώρηση των ΔΑΚΕ ΣΥΝΕΚ ΠΕΚ, παρατάξεων άμεσα διαπλεκόμενων, με θεσμικό ρόλο και στελεχικές θέσεις στην διοίκηση, και παρά τις πραξικοπηματικές μεθοδεύσεις τους στο 21ο συνέδριο για να νομιμοποιήσουν τις ηλεκτρονικές εκλογές και τους ψευδοαιρετούς. Στη διάρκεια των εκλογών έδιναν συνεχώς παρατάσεις των εκλογών τμηματικά μέχρι και 3 ώρες γιατί δήθεν είχε συνωστισμό η ηλεκτρονική κάλπη! και ασκήθηκαν πιέσεις σε συναδέλφους για να ψηφίσουν επισφραγίζοντας την γελοιότητα και την αποτυχία τους. Οι εκλογικοί κατάλογοι δεν δίνονταν στα σωματεία αλλά εμπλουτίζονταν συνεχώς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των ΠΥΣΠΕ- ΠΥΣΔΕ η συμμετοχή στην ηλεκτρονική ψηφοφορία ήταν πολύ χαμηλότερη από την συμμετοχή στις δια ζώσης εκλογές των σωματείων.

Δεν υπερασπιζόμαστε απλώς έναν διαφορετικό τρόπο ψηφοφορίας. Οι εκλογές είναι συλλογική διαδικασία, εμπλεκόμενη με την αγωνιστική δράση δεν είναι like ή dislike.

Υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία στα σωματεία μας, τη συλλογική συμμετοχή, τη διαφάνεια, την ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος και το δικαίωμα των εργαζομένων να αποφασίζουν οι ίδιοι για τη λειτουργία και την εκπροσώπησή τους.

Η θέση μας είναι καθαρή

-- Απαιτούμε αποκλειστικά δια ζώσης εκλογικές διαδικασίες. Απέχουμε μαζικά από τις ηλεκτρονικές εκλογές αιρετών!
-- Δεν συμμετέχουμε στην ηλεκτρονική πλατφόρμα και δεν νομιμοποιούμε με τη συμμετοχή μας τη συγκεκριμένη διαδικασία!
-- Καλούμε τις/τους συναδέλφισσες/ους να μην αποδεχθούν συμμετοχή σε εφορευτικές επιτροπές όταν αυτή επιβάλλεται με τρόπο που παρακάμπτει τις συλλογικές αποφάσεις και μάλιστα εκτός εργάσιμου χρόνου.
-- Παρέχουμε πλήρη συνδικαλιστική και συλλογική στήριξη σε κάθε συνάδελφο που καλείται να συμμετάσχει σε μια διαδικασία την οποία ο κλάδος έχει αμφισβητήσει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ!

Ο ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ ΠΑΝΤΟΥ!

ΓΙΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ – ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΟΥΣ ΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ!